Grond is schaars in Nederland en bovendien eindig. De grondmarkt heeft nauwelijks bewogen in de afgelopen jaren. Dit omdat er extreem weinig bouwinitiatieven zijn ontwikkeld ondanks dat het aanbod van nieuwe woningen achterblijft bij de vraag. Anders gezegd; er worden duizenden woningen per jaar te weinig gebouwd "aldus verschillende media". Door een verwachte toenemende vraag naar grond is het voor de hand liggend dat velen hierop anticiperen door geografisch gespreide kavels grond te verwerven met als doel op termijn een gunstige prijsontwikkeling te realiseren. Er wordt met grond ongelofelijk veel geld verdiend als agrarische grond verandert in grond geschikt voor woningbouw en/of bedrijventerreinen.
Vanaf eind 2010 heeft Grondgedachte zich in hoofdzaak toegelegd op het regelen van pachtzaken. Inmiddels is Grondgedachte daar mee gestopt omdat er volgens de AFM geen zakelijke verhouding mag bestaan tussen de aanbieder van gronden en de verzorger van de pacht (net toen iedereen dacht dat het niet gekker kon worden wat overheidsbemoeienis betreft).
Grondgedachte heeft jaren in gronden bemiddeld welke zich in of nabij een planologisch spanningsveld bevinden. Het is vermakelijk om te zien hoe Gemeentes zich vaak haasten om vooral te wijzen op een geldend bestemmingsplan en de beperkingen daarvan. Steeds meer beleggers in grond realiseren zich dat veel Gemeentes hun faciliterende rol te buiten gaan door zelf, o.b.v. voorkennis van planologische ontwikkelingen, agrarische grondposities te verwerven.